احمد شيرزاد در روزنامه اعتماد نوشت: دولت دوازدهم خوشبختانه از انسجام خوبي برخوردار است. اينكه فكر كنيم كه مجموعه‌اي مي‌توان يافت كه همه با هم هماهنگ باشند و بدون هيچ دردسري بتوانند كار كنند، چندان شدني نيست. در عرصه سياست در جريان انجام مسووليت بالاخره اختلاف نظر‌ها و اختلاف سلايقي پيش مي‌آيد.

 

افراد وقتي در كار كنار هم قرار مي‌گيرند، اختلاف ديدگاه‌ها برجسته‌تر مي‌شود و امكان بروز اختلاف وجود دارد. به همين دليل هم هست كه دولت‌ها در ميانه راه‌شان ترميم و تغيير در تركيب كابينه ايجاد مي‌كنند. به نظر نمي‌رسد كه نا هماهنگي غيرعادي و نامتعارفي در كابينه دوازدهم وجود داشته باشد. با اين‌حال برخي چهره‌هاي دولت در گذشته درخشش بيشتري داشتند و امروز برجستگي قبل را ندارند. اين امر طبيعي است. غالبا دوره‌هاي اول رياست‌جمهوري نسبت به دوره‌هاي دوم پرهيجان‌تر است.

 

در دور اول معمولا تغيير و تحول‌هايي اتفاق مي‌افتد و چهره‌ها و سياست‌هاي جديدي به كار گرفته مي‌شوند. همين امر باعث مي‌شود كه تحولات بيشتر به چشم مردم بيايد. چون يك رييس‌جمهور در دوره دوم ادامه سياست‌هايش را پيگيري مي‌كند و گاه به گاه تغييراتي ايجاد مي‌كند، هيجانات كمتري را نيز به جامعه منتقل مي‌كند. دوره تحولات چشمگير در مورد آقاي ظريف در وزارت خارجه يا آقاي زنگنه در وزارت نفت نيز همان دوره اول بود.

 

آقاي ظريف در دوره اول با مساله برجام رو به رو بود اما الان دغدغه‌اش حفظ برجام است. طي مذاكرات هسته‌اي هر روز آقاي ظريف به اقتضاي شرايط سرتيتر رسانه‌ها بود و چهره‌اش به‌طور مكرر از تمام شبكه‌هاي مهم خبري دنيا پخش مي‌شد. الان شرايط تغيير كرده است.

طبيعي است كه كمتر نامش در رسانه‌ها مطرح باشد. در مورد آقاي زنگنه نيز همين گونه است. در دوره اول مساله رفع تحريم‌ها و از سر گرفتن صادرات نفت مطرح بود كه اين ماموريت توسط آقاي زنگنه به خوبي انجام شد. طبيعي است كه امروز چارچوب‌هاي اوپك ايجاب نمي‌كند كه ايران توليد را دو برابر كند. نه ايران در سياست‌هاي اقتصادي‌اش چنين برنامه‌اي دارد و نه چارچوب‌هاي اوپك پذيراي اين امر است.

 

وظايف وزارت نفت در شرايط حاضر كم هيجان‌تر است. حفظ بازار نفت و افزايش كيفيت محصولات نفتي و اكتشاف منابع جديد نفتي از وظايف امروز اين وزارتخانه است. اين مسووليت‌ها بسيار مهم هستند اما هيجان خبري‌اي با خود ندارد. طبيعي است كه چهره آقاي زنگنه را مرتبا در صدر اخبار نمي‌بينيم. بقيه وزارتخانه‌ها هم با چنين مساله‌اي مواجه هستند. به همين دليل است كه چهره‌هاي خبرساز دولت يازدهم امروز كمتر در ميانه ميدان هستند.

طبيعي است كه هر مسوولي در ابتداي كار پرانرژي‌تر باشد و وقت بيشتري بگذارد اما به مرور نياز كمتري به وقت گذاشتن احساس مي‌شود. كم‌كم با انتخاب همكاران مناسب مي‌توان كار را روي ريل گذاشت و نظارت كرد. وقتي يك نفر تازه در يك وزارتخانه قرار مي‌گيرد، مساله عزل و نصب‌ها و ده‌ها شوراي مشورتي و تصميم‌ساز را بايد پيگيري كند. اينها به‌شدت وقت‌گير است اما اين مساله هميشگي نيست. اگر وزير به خوبي مديريت كند، اختيارات را تفويض كرده و به ديگران مي‌سپارد و خودش در موضع نظارت ستادي قرار مي‌گيرد.



لینک منبع

برچسب ها :