خبرگزاری ایرنا: ایده پرداز مدارس طبیعت در کشور گفت: عشق و علاقه به محیط زیست را در کودکان خود شکل نداده ایم و این حلقه مفقوده اخلاق محیط زیستی است.

عبدالحسین وهاب زاده ضمن تاکید بر اهمیت شکل گیری عشق و علاقه همزمان با افزایش آگاهی، اظهار کرد: اصولا اگر عشق و علاقه شکل نگیرد آگاهی به تنهایی کاری از پیش نخواهد برد.

وهاب زاده که در نشست تخصصی ‘ریشه های امر اخلاقی و طبیعت’ در کنگره بین المللی اخلاق در علوم و فناوری سخن می گفت، با اشاره به نقش اخلاق در حفظ محیط زیست گفت: اخلاق از منظر زیست شناسی به مثابه ساز و کار حیاتی است که از زمانی معین در فرایند تعامل موجودات زنده ظاهر شده است.

استاد دانشگاه اطهار کرد؛ این یک امر قدیم نیست بلکه یک امر حادث است و اخلاق به عنوان یک ابزار و تدبیر تعاملی ارتباط فرد را با زیستگاه برقرار می کند که نظمی دارد و تکامل می یابد.

وی ادامه داد: البته با تغییر شرایط بیرونی آموزه های اخلاقی هم باید تغییر کند، اگر اینها را در نظر نگیریم نمی توانیم از اخلاق به خوبی استفاده کنیم.

وهاب زاده افزود: بحث دیگر اینکه اخلاق درونی شده نظام های کنترلی بیرونی است ، یعنی در بیرون پلیس و قانون داریم که سامان جامعه را پیش می برند که به مرور این شیوه نظم در انسان ها درونی می شود و وقتی این اتفاق افتاد با یک نگاه اخلاقی آنها را بدون حضور پلیس رعایت می کند.

وی ادامه داد: اما این تا زمانی است که نظام بیرونی وجود داشته باشد و اگر به هر دلیلی نظام بیرونی ضعیف شود، اخلاق به تنهایی نمی تواند این راه را ادامه دهد.

وی تاکید کرد: اخلاق دیر می آید و زود می رود؛ اگر نظام کنترلی بیرونی وجود نداشته باشد پایدار نخواهد بود، به همین دلیل است که در جهان امروز زیاد موعظه اخلاق ما را به جایی نمی رساند.

وهاب زاده اظهار کرد: اخلاق نمی تواند این همه بار سامان دادن جامعه را به تنهایی به دوش بکشد، بهتر است ما ار نظام های مهندسی اجتماعی و ابزارها و مسایل علمی استفاده کنیم.

وهاب زاده افزود: علاوه بر تدابیر علمی ، ایجاد و پرورش عشق و انگیزه نسبت به همنوع و طبیعت می تواند راهگشا باشد و این عشق در بزرگسالی شکل نمی گیرد، به دلیل علمی، عشق در کودکی شکل می گیرد و اگر این موجود در محیط بیرون با دیگر کودکان و محیط طبیعی باشد، می تواند هم نسبت به طبیعت و هم همنوع خود علاقه پیدا کند.

وی تاکید کرد: این علاقه در بزرگسالی می تواند از آن فرد یک انسان متعهد و علاقه مند بسازد و حالا اگر آگاهی نیز به آن اضافه شود می تواند یک شهروند شایسته زمین باشد.

وی به ایجاد مدارس طبیعت در کشور اشاره کرد و گفت: هدف از ایجاد آنها، در شرایط امروزی که نه حیاط بزرگ و نه محله ای داریم وحضور کودکان فقط در چهاردیواری منازل خلاصه شده، می تواند مفید باشد و جای خالی نبود فضای باز را بگیرد.

وهاب زاده اظهار کرد: کودکان ما یا زندانی آپارتمان ها هستند و یا وقت خود را در کلاس های محتلف می گذرانند ، تماس آنها با دیگر کودکان در حد یک رقیب و همکلاسی است ، چنین موجودی که کودک دیگری را رقیب خود ببیند و با حیوان و گیاه تعاملی نداشته باشد در آینده نه می تواند با همنوعان خود رابطه همواری داشته باشد و نه می تواند عشق و علاقه ای به طبیعت داشته باشد تا از آنها محافظت کند.

وی افزود: در واقع با زندانی کردن فرزندان خود در کلاس های مختلف و محیط های محصور یک معامله دو سر باخت کرده ایم، از یک سو طبیعت را می بازیم و از سوی دیگر نسل معیوبی بار می آوریم.

وهاب زاده تصریح کرد: بنابراین اگر فرزندان خود را در کودکی در نیابیم در بزرگسالی هر چقدر هم بر طبل اخلاق بکوبیم نتیجه ای نخواهد داشت.

وی گفت: پیشنهاد من این است که بچه ها باید از این کلاس های ناخواسته آزاد شوند، در محیط های طبیعی با کودکان دیگر بازی کنند و در این بازی های خودانگیخته است که عشق به همنوع ، سرزمین و طبیعت شکل می گیرد و وقتی این اتفاق افتاد می توانیم در سنین بالاتر به آنها اموزش دهیم تا نسبت به حفظ محیط زیست خود متعهد شوند.

وهاب زاده تاکید کرد: آموزش و آگاهی بعد از ایجاد عشق و علاقه موثر است اگر قبل از آن باشد هیچ نتیجه ای نخواهد داشت.

نخستین کنگره بین المللی اخلاق در علوم و فناوری با شعار ‘ اخلاق برای همه ، علم برای توسعه’ در ٦ محور مبانی و مبادی اخلاق در علوم و فناوری، اخلاق حرفه ای در علوم و فناوری، اخلاق در مدیریت علوم و فناوری، اخلاق در علوم و فناوری و سیاست عمومی، اخلاق در علوم و فناوری نوین و اخلاق و محیط زیست ١٣ تا ١٦اذر در مرکر همایش های کتابخانه ملی برپا شد.



لینک منبع

برچسب ها :